Cruising along the East Coast of Grande Terre, New Caledonia

Flash back to April 2018 when we arrived back on the boat after visiting Australia, Vietnam and Myanmar. It felt good coming home to Sanuk.

French bread, croissants, good coffee and real butter, a perfect breakfast

It took us about 2 weeks to get Sanuk ready to go back in the water and off we were for our last cruising season in the Pacific. We checked out of Noumea, got tax free diesel and sailed towards the Isle of Pines.

Beautiful Gadji Bay where we snorkeled and saw some colourful coral

The clarity of the water was not top but still good enough to enjoy the red coral

A feather star, they can actually swim by flapping their feathery arms.

From Gadji Bay we decided to continue sailing along the East Coast from Grande Terre until it was time to cross to Vanuatu. We took almost 3 weeks to sail up and come back and we hardly saw another boat. The weather was not perfect, rainy days but warm but the nature was beautiful and we managed to do some nice hikes.

Dramatic scenery seen from the back of Sanuk

On a sunny day the colours of the reef are so much nicer.

One of the spectaular sunsets in New Caledonia

One of the many authentic churches in a small village. Religion is still very important for the Kanak people.

In a way unfortunate that the ground of Grande Terre is filled with “nickel”. Nature has to give way for the exploitation of this ore.

Nickel mining on the left, the boat is waiting to be filled. Nickel mining is a major sector in the economy of New Caledonia. The island contains about 7 Mio Tonnes of nickel which is about 10% of the world’s nickel reserves.

Canala canal our way into the town of Canala with Flipper.

“La poule de Hienghėne” or the brooding hen. It is a limestone rock formation and a symbol of generosity for the Kanak people.

The Lindéralique cliffs, made of black limestone and featured at one time on the 500 XPF bank notes.

We made a stop at Maré Island and went to see “the warrior’s leap”. Standing almost 30 meters above sea level, legend has it that the warrior, cornered by many enemies, leapt across the abyss which in fact measures almost 7 meters in width! As for the enemies, they broke their necks and ended up at the bottom of the ocean.

Sailing to Vanuatu proved to be a rocking fast sail. We got to Anatom in 22 hours

Sunset in Anatom. We are ready to discover Vanuatu.

April – Mei 2018 De oostkust van Nouvelle Caledonie

Toen we terugkwamen van Myanmar lag Sanuk op ons te wachten bij Carenocean Carenage (bewaring op het land). Hierna een beeldverslag van onze reis met Sanuk vanop het land in het water, en dan langs de oostkust van Nieuw Caledonie.

Welkom thuis: na elk verblijf op het droge is het een weekje werken om alles weer in zeilklare staat te krijgen

De saloon is een opslagplaats voor de zeilen en buiten kussens…

Een teer punt bij Lagoon: na 7 jaar is het beste van de privacy screens er af.

In Noumea krijgt Sanuk een retouche van de vensters en haar naam. In de achtergrond het nieuw venster.

Even een foto maken die moet dienen om Sanuk te verkopen. Reisgidsen op tafel, navigatie instrumenten aan, bevallige eigenares aan tafel. Het plaatje klopt.

Verkoopsfoto: Flipper, onze trouwe auto die ons al veel dienst heeft gedaan en ons ook al enkele avontuurtjes bezorgd heeft.

Voor we vertrekken naar Vanuatu en Solomon: provisie opdoen nu het nog kan. (NC is duur, we hadden voor 1000EUR)

We zijn vertrokken: van Noumea langs de kust via het Woodin kanaal naar Ouara baai.

Een rif bij het eiland Ouen. Het blijft altijd goed uitkijken en enkel met mooi weer te bevaren.

Ouara baai: Over het koraal via de gangplank, het diepe water in waar Sanuk ligt te wachten.

Zicht op Sanuk vanop de top van Ile Ouen

Op weinig gebruikte paden kom je soms valstrikken tegen die over het pad gespannen zijn.

Isle des Pins, baie de Gadji: fikse regenbui op komst.

Voor in het geval we verloren lopen. Toffe wandeling in Yate.

Het zoetwater spaarbekken van Yate, gevoed door de blauwe rivier. Zicht tijdens onze wandeling.

La riviere bleue, na de afsluitdam… Er is een gans systeem van sirenes want af en toe openen ze de spui(t)gaten en dan wil je niet aan het spelen zijn in een van de zwemputten.

Het water van het stuwmeer wordt naar de electriciteitscentrale van Yate gebracht.

Sanuk ligt net achter de linkse helling. We begonnen beneden aan de rivier en hebben nu zicht op de electriciteitscentrale van Yate.

Zijn er heel veel stervende bijen, of vallen ze gewoon meer op met een witte achtergrond? Dit hebben we al veel gezien op onze reis.

De zwarte limestones, kenmerkend voor de baai van Hienghene. Dit was het meest noordelijke dat we gevaren zijn.

Vlak na de rotsen ligt de baai van Hienghène, ook bekend als ‘la poule’

Mere poule (rechts) zorgt voor haar kuikentje (links midden)

Een mooi wandelingetje, maar ze hadden ons gewaarschuwd dat er al een tijdje niet meer was gemaaid.

Ilse gaat onverschrokken het struikgewas te lijf. Dit is het wandelpad.

De passieve doorstuurantennes van OPT (Office des Postes et Telecom), zo geraakt het internet langs de kust.

Het heeft even geduurd voor ik doorhad dat het bord niet op pluimvee slaat, maar op de staat van het wegdek.

Varend in de lagune, met zicht op het land en zijn afgeschraapte bergen. In het midden blijft er van een kanjer bijna niets over.

De rijkdom van Nieuw Caledonie zit hem in de grond. Hier wordt het ijzer- en nikkelerts verscheept voor versmelting in de fabriek van Prony

Deze berg is nog intact. Vele inwoners zijn niet echt gelukkig met de mijnen, maar aan de andere kant is dit de rijkdom die het verschil maakt met vele andere Stille Zuidzee eilanden.

Een typische weg aan de oostkust. Eens de hoofdweg af is het onverhard.

De baai van Canala, tussen de mangroves in op weg naar de ‘stad’ (gemeente) Canala

Het lokale ‘franse’ brood
(we zijn duidelijk de hoofdstad uit) , en daarachter Ilse haar zelfgebakken brood, lekker!

De piepkleine marina van Touhou, enkel voor lokale boten. Sanuk ligt buiten voor de ingang.

Inkopen doen op de lokale markt van Tadine, Mare eiland

Mare: in de gids stond dit als een lokaal restaurant. Het bleek een snackbar bij het vliegveld, met enkel een dagschotel.

Hierna gaan we op weg naar Vanuatu, een reis van 22 uur die ons bij een nieuw land brengt en ook het bezoek van onze dochter Emma en haar vriend Séba. Dit wordt een volgende blog.

Ouvéa, l’ile la plus proche du paradis

It is now Sunday, november 26th, our last evening in Noumea and we are staying in “hotel du Centre” with good internet so it is time to finish my update of New Caledonia.

When Hannah and Wence left us in Lifou, on October 26th, we continued sailing to Ouvéa another island of the Loyalties group. Ouvéa was enlisted as a Unesco World Heritage site in july 2008.

Our first stop was in Mouli. The sun was out, the skies were blue and the water in the lagoon was crystal clear with a beautiful white sand beach.

New Caledonian custom requires that you first pay respect to the tribe who owns the land where you are anchored. This means taking a gift and a bank note of 1000XPF (10USD). We found a group of people playing Bingo (they can play it for hours) near the church and paid our respect to the oldest of the group. We were now free to go where we wanted and fish in their waters.

Lékiny Bay with at the far end the cliffs of Lékiny. Stefan tried out his drone here but could not get it to work properly. Too bad because the views were really beautiful.

From the bridge in Mouli, overlooking the lagoon we saw several rays, a shark, lots of fish and this huge turtle coming up for air.

The Ouvéa memorial is a tribute to the 19 Kanaks who died in 1988 when French military stormed a cave to free French gendarmes being held hostage by the pro-independence movement. It was here also that a year later the pro-independence leader Jean-Marie Tjibaou (see previous blog) and Yeiwene Yeiwene were killed by extremist who believed they were too moderate.

New Caledonia was annexed to France in 1853. France was looking for a strategic military location and a penal settlement. The first convicts arrived in Noumea in 1864 after a 6 month journey from France. Till 1897 about 25000 convicts were sent to New Caledonia. NC status was changed after WWII from colony to a French overseas territory. In the late 70’s the independence movement became more popular and France agreed to talks with the pro-independence leaders. After a series of tumultuous events the UN General assembly voted in 1986 in favour of NC reinscription on the UN’s decolonisation list. In april 1988 the Ouvéa crisis erupted where a separist group took 27 people hostage and demanded instant independence. 19 hostage-takers were killed (Ouvéa memorial) and 2 military people died. In 1998 the Noumea Accord was signed between the French government and the independence parties. This Accord stipulated a 15-20 year period of growth and development ending with a referendum for independence. This referendum will be held in 2018. If the independence vote fails the Accord provides that 2 more referendums will be held in the following years. We are curious to see what will happen but many doubt the pro-independence vote will win. To be continued.

We sailed from Ouvéa to the East Coast of Grande Terre and made a stop in Port Boise to stretch the legs. There are lots of beautiful well marked hiking trails all around the southern tip of Grande Terre.

Next anchorage was Bay of Prony where we went up to the lighthouse Cap NDoua. The red colour from the earth comes from its richness in iron and also nickel. In the area there are several nickel mining plants. Nickel plays an important part in the NC economy. About 10% of the world nickel reserves sit in NC.

Sanuk in the Bay of Prony next to Ile Casy

The powder house of Prony village. Prony village was a convicts village. The first European inhabitants were Captain Sebert and 29 convicts who landed here in 1867 to log timber for building materials for the growing colony.

Ruins of convicts houses in Prony village.

Another hike in Prony Bay, taking a break during the 17km walk.

Along the trail many wild orchids just started to bloom.

A lot of the trees were burnt by a fire but this did not seem to have bothered the orchids.

The New Caledonian Friar bird is a honey eater. It was a joy to see his acrobatics to get to the nectar from the bottle brush tree.

We have sailed around for about 1,5months in NC and there is still so much more to be discovered. Hopefully the weathergods are with us in April of next year and we can sail along the East Coast of Grande Terre up to the north with maybe some diving along the way. But now we are looking forward to be “landlubbers” for 4 months while we travel Australia and Vietnam.

NC 4 november 2017 Sfeervideo Ouvea Lagoon

Hier is nog een video van ons drie daags verblijf in de lagoon van Ouvea. We waren de gehele tijd gans alleen.

Je vraagt je misschien af wat al die donkere plekken in het blauwe water zijn. Welnu, dat zijn koraalhoofden, tete de corail in het Frans of coralheads aka bommies in het Engels.

En wanneer je ankert in water met een heen en weer beweging, zoals eb en vloed in een nauw kanaal, dan draait de boot en zijn anker zich mee met de stroming. Soms kan het zijn dat je ketting dan rond een koraalhoofd vast komt te zitten, zoals hier het geval was:

mooi ingepakt als een kerstmis cadeautje

Gelukkig was het water zeer ondiep, 2 meter, en konden we zien vanop de boot hoe we moesten varen om de knoop te ontwarren.

Sailing New Caledonia with the honeymooners

Today November 25th, 2017. Sanuk is on the hard in Noumea, we are getting her ready for her yearly “cyclone sleep”. In the mean time we are staying in a nice hotel not far from the boat yard. We are almost done :-), the sails are down, a lot of little repairs are done or will be done while we are away, the cabinets and bilges are cleaned and the walls are wiped down with bleach and vinegar to prevent mold.We will leave on monday for Australia where we will travel for 2months with a campervan . End of January we will go to Vietnam and maybe end of February to Myanmar…

We have free internet in the hotel so time to update our blog.

After 4 days of sailing (from Fiji) we arrived safe and sound in Noumea (New Caledonia). We did have a scare when about 2hrs before arriving our Autopilot gave up on us. Luckily we were almost there . We both were sooo happy it did not happen in the middle of our crossing. Luckily we found a mechanic(in Noumea) who found the problem in 30min. The next morning it was fixed with a new part. We stayed in the marina of Port Moselle to await our visitors, Hannah and Wence.

Hannah and Wence arrived from Tokya where they had stayed 5 days before arriving in Noumea Tontouta airport.

New Caledonia was discovered by James Cook (keeps amazing me) in 1774 in search of Terra Australis. He chose the name because the northeast (where he landed) reminded him of the highlands of Scotland.

New Caledonia consists of the main island :Grande Terre, the loyalty islands : Maré, Lifou and Ouvéa, the Isle of Pines, the Chesterfield islands and Belep. We sailed from Noumea, towards Isle of Pines then on to Maré, a stop in Tiga and to Lifou where Hannah and Wence took the plane back to Noumea and on to Belgium. We (the captain and I) continued sailing to Ouvéa, Yaté (Grande Terre), Bay of Prony, Ile Amedee and back to Noumea. Unlike many of the other islands we visited in the South Pacific, Grande Terre is NOT a vulcanic island but was a part of the supercontinent Gondwanaland. It is speculated that Grande Terre separated from Australia 66million years ago. The Loyalty islands and the Isle of Pines are vulcanic.

We rented a car for 2 days on Grande Terre and were able to see some of the interior.

Wood sculptures are part of Kanak tradition. The Kanaks are the original inhabitants of New Caledonia. They are Melanesian.

The Jean-Marie Tjibaou cultural Centre was built by the Italian architect Renzo Piano (also built Centre Pompidou). Tjibaou was the leader of the independence movement and assassinated in 1989.The widow of Tjibaou said the following about this building: We, the Kanaks, see it as a culmination of a long struggle for the recognition of our identity; on the French Government’s part it is a powerful gesture of restitution.In 2018 a referendum for independence will be held.

We walked in Le Parc des Grandes Fougères.

Amédée Lighthouse on our way to Isle of Pines. In 1862 the lighthouse was built in Paris as a demonstration. It was then (in 1864) disassembled and transported along the River Seine to Le Havre for its voyage to New Caledonia. With its 56metres tall it is one of the highest lighthouses in the world.

Kouare island, no humans only a colony of black noddy birds.

Enjoying the sun and sea on our trip to Isle of Pines.

Our first anchorage in Isle of Pines, beautiful Kuto Bay.

We walked to the highest point on Isle of Pines, Pic N’ga. The panorama view was gorgeaous.

The totems of Bay St.Maurice. Wood sculpture represents the spirit of Kanak culture.

We snorkeled on many spots and enjoyed the colorful underwater scenery.

A picasso triggerfish, one of my favourites!

Picknick on Lifou after a snorkeling session in Baie de Jinek. Unfortunately a cruise ship had just dropped many of its passengers in the same bay. The cruise tourists had to pay 10USD to snorkel, we got it for free 🙂

A traditional house in Lifou. They are more common in the Loyalty islands.

Luengoni beach and lagoon on Lifou, according to locals the most beautiful beach of New Caledonia.

Luengoni beach on Lifou, a couple hours before it is time to take the plane back to Noumea and Brussels.

24 nov 2017 Fotoverslag Nieuw Caledonie

Net voor we toekwamen in Nieuw Caledonia passeerden we op ongeveer 5 mijl voorbij Durand reef, en daar lag blijkbaar een schip:

AIS (Automatic Identification System) geeft details van een andere boot via de VHF signalen. Deze status (aground) hadden we nog nooit tegengekomen

Hier zijn de details van de Kea Trader. Blijkbaar leest niet iedereen de kaart terwijl hij vaart…

De paarse lijn op de kaart hierboven is hoe we gevaren hebben. Rechts (niet op de kaart is Fiji). We vermijden mooi alle kruisjes op de kaart: rotsen, al dan niet onder water op een diepte van minder dan 10 meter. Zo zie je dat Durand Reef gerapporteerd is in 1886 en eigenlijk een onderwater berg is want rondom is de zee 574m diep.

We vaarden onder de punt van Nieuw Caledonie, in de lagoon, naar de westkant om in te klaren in Noumea. Daarna gingen we in de Lagoon zuidoost en zuidelijk (zigzag) naar Isle des Pins. Daarna NO buiten de lagoon om de Loyaute eilanden te bezoeken: Mare, Lifou, Ouvea. En dan via de lagoon bezochten we het oosten en zuiden van Grande Terre, terug naar Noumea.

In afwachting van het bezoek van onze dochter Hannah en onze kersverse schoonzoon Wence in Noumea, haalt Ilse het bleekwater en de azijn boven in de bikkelharde strijd tegen de schimmel. Ilse wint altijd, maar het kost veel zweet.

Op een lokaal marktje in Noumea, hoofdstad van NC. Deze bezoekende groep was van het eiland Futuna, en kon ons best charmeren.

We bezochten het cultureel centrum Tjibaou van NC, gebouwd door dezelfde architect als van het centre Pompidou in Parijs.

Hannah en Wence op het eiland “Isle des pins”, deel van N. Caledonia. Vanwege wind op kop heeft het ons wel wat moeite gekost om er te geraken, maar de aanhouder wint. Niemand was (erg) zeeziek.

Cruiseship meert aan op Isle des Pins: de traditionele klederdracht en gezangen worden uit de kast gehaald voor de ontvangst van de vermogende bezoekers. En Sanuk deelt mee in de vreugde.

Ilse op isle des Pins. In de achtergrond een voorbeeld van de karakteristieke dennebomen. Zeer groot, rechte stam en vele kleine zijtakjes.

Op het eiland Lifou hebben we enkele grotten bezocht. Deze worden uitgesleten uit het koraal en kunnen groot zijn.

Nog een grot, enkele honderden meters lang. “Enkel met gids te bezoeken” stond er op een bordje aan de ingang. Maar we waren er gans alleen en mochten zelf onze weg zoeken. In het stikkedonker. Spannend en leuk.

Op een eilandje (Kouaré) in de lagoon van NC zat het vol met zeeslangen. Giftig maar niet gevaarlijk want ze zijn mensenschuw en kunnen hun bek niet ver opensperren… We hadden deze diertjes al tegengekomen tijdens onze duik in Niue.

Hannah en Wence proberen onze nieuwe kano uit die we in Fiji hebben gekocht. Goedgekeurd!

Traditionele hut op het eiland Mare. Dit is een mooi onderhouden exemplaar en er zijn er nog veel in gebruik.

Liefde is… samen op het strand van Lifou

Onderweg van Mare naar Lifou. Een mooie yellowfin tuna aan de haak. We hebben ervan gesmuld!

Na een leuke drie weken samen, zijn Hannah en Wence terug vertrokken. Het duurde een tweetal dagen voor we terug op onze plooi waren, terug met ons tweetjes. We vaarden door naar het eiland Ouvea, een grote lagoon.

Het eiland Ouvea, met de kerk van het dorpje Mouly. Terug die karakteristieke dennebomen.

Sanuk voor de ondiepe kust van Ouvea, aan de kant van de lagoon. Blauw in al zijn schakeringen vanwege de weerkaatsing op het zand. Sanuk ligt in twee meter water, geen koraalhoofd te zien.

Les Falaises de Lekiny: Ouvea is een half verzonken lagoon van zo een 20km doormeter. Daarom zijn er aan de oostkust hoge koraalrotsen, en aan de westkust stroken waarbij het koraal volledig in de zee is gezakt en de lagoon naadloos overgaat in de zee.

Sanuk ligt op een eenzame maar zeer toffe plek in de lagoon van Ouvea.

De kaas wordt letterlijk van tussen mijn tenen gegeten.

Op terugweg van Ouvea naar het vasteland (Grand eTerre) vangen we een Wahoo (of Tazar in het frans) : vis met de hondetanden. Ik draai hem om terwijl ik wijselijk de bek gesloten hou.

We hebben onze tijd genomen om terug te varen van de oostkant naar Noumea aan de westkant. Na de oversteek zijn we binnen de lagoon van Grande Terre zachtjesaan zuidelijk gevaren, onderweg elke inham en baai aandoend.

Richtingaanwijzers in de baai van Boise. Van dichtbij zien die dingen er toch een stukje groter uit dan vanop het water. De bedoeling is om vanop een boot de twee driehoeken op een lijn te houden en zo de baai onder de juiste hoek in te varen.In tegenstelling tot andere eilanden zoals Fiji en Tonga, zijn de waterwegen in NC zeer goed onderhouden. Als de kaart zegt dat er een boei ligt, dan ligt die er ook, en op de juiste plaats. Hetzelfde kwamen we tegen in Frans Polynesie, duidelijk geen toeval dat deze twee eilandengroepen het best ontwikkeld zijn. Ook het aanbod in de winkels is zoveel groter dan de buureilanden. In 2018 gaat NC stemmen om uit te maken of ze onafhankelijk van Frankrijk willen worden of niet. Het is redelijk duidelijk dat als dit zou gebeuren (weinig kans), ze HEEEEL veel zullen moeten inleveren van hun levensstandaard.

In de Province Sud zijn er veel wandelwegen. Ze zijn uitstekend bewegwijzerd. Hier hebben we net een riviertje overgestoken.

Typische wandelweg door het ertsrijke landschap. NC is wereldwijd tweede producent van nikkel.

Baie de Prony, met in de achtergrond de bergen van het vasteland van NC (Grande Terre genaamd)

zicht op het binnenland van zuidelijk Nieuw Caledonie. Een afwisseling van groene valeien en droge bergen.

Overal vind je rare steensoorten. Hier sta ik in een droge rivierbedding en de stenen zijn pikzwart.

Ilse op de top van de berg die de baai van Prony overziet. Op de achtergrond de vuurtoren.

De baai van Prony. De boot is niet Sanuk, wij liggen verborgen in de volgende inham naar rechts.

Na onze terugtocht naar Noumea zijn we nog een paar dagen in de marina gaan liggen. Voor 30EUR per dag heb je er volop vers water, electriciteit en Wifi. Plus je ligt aan een loopkade, zodat je niet per bootje naar de kant moet. De stad ligt op 5 minuten wandelen.

We hebben de tijd gebruikt om Sanuk op te kuisen en klaar te maken voor zijn winterslaap. Binnenkort wordt het hier cycloonseizoen, en dan leggen we Sanuk op het droge voor een 4 tal maanden. Ondertussen reizen we zelf naar Australie en Vietnam. Ook Birma staat op het lijstje, maar nog niets concreet.