juli 2016 Hiva Oa, Nuku Hiva: onderhoud en herstelling in exotische plaatsen

Na ons bezoek aan Hanavave op Fatu Hiva zijn we vertrokken voor een dagoversteek naar ons als eerste aangedane eiland Hiva Oa, maar dan aan de achterkant deze keer (NE) , in een niet beschutte baai Pouamau. Niet beschut wil zeggen dat de wind en de golven normaal recht de baai inkomen, en een gevaar vormen om de boot op het strand en de rotsen te drijven. Maar nu waren de weersvoorspellingen zeer goed voor de komende dagen, en daarom lagen we in een grote maar anders verlaten baai zonder wind, en met weinig deining.

We bezochten hier de meest gekende Tiki beelden van de markiezen. Na een korte wandeling door de enige straat van het dorp kwamen we op een gemaaid stuk grond langs de weg, waarop de beelden stonden. Op ons na was er niemand, en we genoten van de invloed van de geesten op deze plek. We schudden twee pompelmoezen uit een boom en aten deze heerlijke dorstlessende vruchten op. Kort daarna kwam er een ruiter het pad op en we volgden hem naar zijn ‘werk’: in de kokos plantage haalde hij kokosvlees vanuit de noten, en nam het in zakken mee naar huis om te laten drogen. Na een drietal dagen heeft hij Copra, wat hij verkoopt als inkomen.

Cocos vlees uithalen om gedroogd als copra te verkopen

We gingen met hem mee tot bij zijn huis, waar hij wat andere vruchten uit de bomen haalde: pompelmoezen, twee zuurzakken , citroenen, karambollen (sterfruit), een tros bananen en veel pommes cither. In ruil gaf ik hem wat benzine en namen we hem mee met zijn vriendin, kindje en neefje naar de boot. De kinderen en zijn vrouw hadden nog nooit op een zeilschip gezeten en vonden het geweldig. (Tot de kleinste er grijs begon uit te zien, en we hen allemaal terug naar de kant brachten voor ze echt zeeziek werden).

Sevrin en Lisa, zoontje en neefje op de boot

De volgende dag zijn we verhuist naar de baai ernaast, die wel beschut is: Hanaipa baai. Onderweg merkte Ilse een raar geluid, nl de waterpomp was continu aan het werken. Het bleek dat er een lek was waardoor onze 600L voorraad zoet water in de bilge (onderste deel van de boot) gepompt was. Ik heb de electriciteit van de pomp afgelegd, en eens we geankerd waren, gekeken wat er aan de hand was: een darm was losgekomen waardoor het water onder druk zich een weg zocht naar buiten. Om de darm terug en beter te bevestigen heb ik wel de pomp met drukvat moeten demonteren, maar het viel allemaal best mee. Na een halve dag sleutelen konden we terug water maken om onze voorraad aan te vullen.

De waterpomp, met achteraan de losgekomen aansluiting

We hebben wel nog een ander probleem dat we hopen op onze volgende stopplaats op te lossen: onze batterijen worden niet goed meer opgeladen, meer hierover verder.

We hebben nog een mooie wandeling genaakt in de dorpsstraat: vanaan het strand gaat de betonbaan omhoog de de vallei in. Er is maar een straat, en ze is fotogeniek. Het valt op dat de Markiezanen veel werk maken om hun tuin en buurt mooi te onderhouden. Elke morgen zien we talloze rookkolommen die aangeven dat er bladeren worden verbrand (Hier mag dit nog). Ook in de palmboom bossen wordt de grond opgeruimd en gemaaid, kwestie van de kokosnoten gemakkelijk te vinden, maar toch wel een stevige karwei.

Stefaantje zag eens pompelmoezen liggen, als peren zo groot

De hoofd- en tevens enige weg van het dorp

Na een paar dagen zijn we dan s’avonds om 18:00 uur vertrokken voor een nachttocht naar ons volgende eiland: Nuku Hiva, zo een 80Nm weg. Er was geen maan en dus was het varen in het donker, gelukkig met een matige golfslag en een eerder stevige wind. We waren daarom sneller dan verwacht bij het eiland Nuku Hiva, zo rond 9:00 uur s’ochtends. Onze eerste meerplaats, de Taiohae baai, is zeer groot en er liggen slechts een twintigtal boten (dus geen nood voor een hekanker ;-). Ik had via email een afspraak gemaakt met Kevin van Nuku Hiva yacht services, en hij is de volgende dag gekomen naar de boot om de problemen met onze batterijen mee na te kijken.

Opgelet, technisch stuk komt eraan. Ik had mijn huiswerk goed gemaakt, en wist waar alles lag, had alle handleidingen nog eens gelezen, en had de batterijen nagemeten. Na een uurtje stelde ik vast dat Kevin mijn mening deelde: de originele dubbele Lagoon batterijladers waren de boosdoeners. De ene werkte niet meer, en de andere sloeg om de haverklap af om daarna terug tot leven te komen. Geen wonder dat het zo lang duurde om de batterijen te laden met de generator: we hadden slechts een rendement van 30%. Gelukkig zit er reeds een Mastervolt combi inverter-lader op de boot die tot nu toe enkel voor inverter gebruikt werd. Dus heb ik de leiding van de Lagoon lader verlegd van het motorcompartiment naar onder het bezoekersbed. Dat klinkt gemakkelijker gezegd dan gedaan, want om in de technische holle ruimte van de boot te geraken heb ik de kast van de ex-ijsmaker moeten uithalen, en om een draad uit een bundel te halen van zo een 50-tal andere draden loopt het zweet gauw van het lijf. (Zeker bij 30 C) Maar de aanhouder wint, en het resultaat maakte me blij: alles werkte zoals verwacht. Ook heb ik een aantal aansluitingen aan de batterijen veranderd, zodat de batterij-uitlezer (shunt) nu correct registreerd. Dit was een probleem dat er al was van de vorige eigenaar en zorgde dat de batterij uitlezer nooit correcte informatie gaf over hoeveel capaciteit er verbruikt was, en hoeveel de batterij geladen was. Ik ben dus een gelukkige jongen: problemen verholpen, extra mogelijkheden bij, en dit alles voor bijna geen geld (75 $ experten advies), want mijn tijd en werk reken ik niet aan…

tijdelijk kast van de ex-ijsmaker verwijderd om toegang te hebben tot technische ruimte

De batterijen met erboven de groene shunt (uitlezer van verbruik)

Dus nu zijn we klaar om morgen te gaan tanken, en dan vertrekken we naar een nabijgelegen baai der koningen, alwaar ons een der mooiste watervallen van de wereld staat te wachten (allez, volgens de boekskes)

Stay tuned…

Two weeks in the Marquesas in pictures

In the bay of Hanavave (population 311), we found usable internet on the boat! Hence, by popular request here are some impressions of our visit to the Marquesas so far. We had to severely downres the pictures in order to be able to upload with the bandwidth challenged connection.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA — A perfect sailing day during our crossing. Blue skies and some wind so we can use the Code Zero sail. This is one of the last pictures of a complete sail, soon after we had two halves…

Finally after 22 days of sailing Hiva Oa on the horizon ! Great to see. The GPS did it again.

Graf Jacques Brel in Hiva Oa — The last resting place of Jacques Brel on Hiva Oa. Brel died in 1978 from cancer. He was loved by the Marquesan people.

Resting place of Paul Gauguin who died here in 1903 from syfillis. Though he loved the young girls (13-14 years), he was not so loved by the Marquesan people.

Taahuku bay on Hiva Oa. This is the check-in place and usually very crowed (Stern anchor hell)

Walking in the town of Vaitahu on the island of Tahuata. In 1774, Captain James Cook landed here, and it was here that Admiral Dupetit-Thouars signed the treaty of annexation of the Marquesas to France, in 1842.

Ilse in an outrigger canoe. This is a type of canoe featuring one or more lateral support floats known as outriggers, which are fastened to one or both sides of the main hull. They are an important part of the polynesian heritage. This particular one features a pretty tourist. (dixit Stefan)

Very sweet, juicy and big grapefruits everywhere in the Marquesas. The peel is thumb-thick, but if you leave it alone, it becomes yellow and thin like we know it in Belgium.

The beautiful catholic church in Vaitahu made of ships discarded ballast stones. There are no windows in the church except for the stained glass.

Stefan after trading fuel for fruits. We ate a lot of bananas the next 10 days !

Getting the breadfruit and pig out of the ground oven during the festivities at the inauguration of the new sportshall.

The pig is unwrapped from the banana leaves and put in wooden serving trays. All the women are wearing flowers.

Lots of coconut trees. Tourism and copra (dried coconut meat), are the most important economies of French Polynesia.

Drying coconut meat seen everywhere on the islands.

Walking the queens path in the town of Hapatoni on Tahuata island.

Outrigger canoe on the beach of Hapatoni Bay.

Buying tapa cloth in Omoa. Tapa is a barkcloth made in the islands of the Pacific Ocean. In the Marquesas only a couple villages still have tapa . In former times the cloth was primarily used for clothing, but now cotton and other textiles have replaced it.

School dance in Omoa for first grade. They learn to swing those hips at an early age.

Election of young miss Omoa (population 300). All dresses were made from plants and flowers (by the mothers and aunts).

maeva to the Marquesas

Today, Thursday June 16th, we have been little over one week in the Marquesas after a passage of 22 days from the Galapagos. It was 6.30 PM when we dropped our anchor in Taahuku bay on Hiva Oa. We anchored temporarily outside the bay because there were too many boats and it was already dark.We immediately smelled
the scent of many flowers, the scenery of steep green mountains dropping in the sea was just gorgeous. We were happy we could finally sleep together again! Although the passage went fine I would not like to do it again!
We only stayed 2 nights in the bay because there was just not enough room for all the boats. We were anchored in between 2 yachts with a stern anchor and thus had to do the same. As the wind was coming from all directions it pulled hard on the rope of the stern anchor and at 7 AM we heard it snap! Stefan fixed it , but at 9 PM we noticed the stern anchor was loose and we were drifting closer to our neighbour. Again Stefan had to go out with Flipper and fix it! We did not sleep well 2 nights in a row. Luckily during the two days we were able to check in at immigration. The check in was only one piece of paper and free. What a nice difference from South America! We visited the town of Atuona and the cemetary with the graves from Paul Gauguin and Jacques Brel. They are burried amidst beautifull and peacefull scenery. We were able to buy fresh butter, cream, french bread, frozen lamb and frozen vegetables in a small grocery store, all expensive but at least some change from the c
hiken, fish and rice we had been eating!
We left Hiva Oe on saturday morning and sailed with sun and wind to Tahuata, Hana Moe Noa Bay. Moe Noa means “long sleep” exactly what I needed now. The scenery all along the trip was really superb. Huge steep, green covered clffs that rise out of deep blue water! After barely 2 hours of sailing we arrived in the bay, there were 4 other boats, it was stunning. A white sandy beach with palm trees at the end and on both sides of the bay mountains with green grass, shrubs and palm trees. This was like paradise. We went snorkeling and walked on the beach, enjoyed the beautifull sunset and had a great dinner with lamb on the barbecue. This was perfect! We stayed two days and then visited two more bays on the island. So close to each other but completely different scenery. Resolution Bay (also called Baie de Putain by the french, you can surely find the story behind this on internet as it is too long to tell here) with the town of Vaitahu and Hapatoni Bay with the towns of Tefau and Hapatoni. We hiked in both bays and the views are really breathtaking. The nature is so pure. Very few cars and not so many people. The people are friendly, they all speak french with an accent, but they are reserved. We traded 15 liters gasoline for a bag of grapefruits, two huge stalks of bananas, papaya, pineapple, oranges and coconut. We are eating lots of bananas these days and banana cake! After the snorkeling this morning we left Tahuata to go back to Hiva Oa because we have to get to a bank to get dollars changed in French Polynesian francs. There are only two banks in the Marquesas, on Hiva Oa and on Nuku Hiva which we will visit later. So tonight we are again anchored right outside the bay of Taahuku. We are not alone as the huge cargo-passenger ship Aranui 5 is docked inside the harbour. It comes once every three weeks with tourists and supplies. Hopefully we can leave by noon tomorrow for another bay and more beautifull scenery!

atuona, hiva oa, markiezen eilanden

We zijn aangekomen in de markiezen eilanden, meer bepaald in de baai van het dorpje Atuona op het eiland Hiva Oa. Het was nog spannend op het einde, want het werd pas op de laatste dag op zee mogelijk om te zien dat we met daglicht nog ons doel zouden bereiken, indien de wind sterk bleef waaien, en dan nog zou het naar zonsondergang toe gaan. Het alternatief was om de snelheid zo sterk mogelijk te minderen en een nachtje langer op zee te blijven en pas de volgende ochtend de baai binnen te lopen. We besloten om alle zeilen bij te zetten en ook de motor mee te laten helpen. Het is gelukt, net bij zonsondergang liepen we de baai binnen, waar nog een 20 tal andere zeilboten lagen. Dus hebben we ons net buiten de baai geankerd, geslapen op een ietwat wiebelende boot, en de volgende morgen ons verlegd in de beschutte baai zelf. Het was de eerste keer in 22 nachten dat we naast elkaar in bed lagen (om te slapen 😃) en dat was leuk! Na het herankeren zijn we per auto stop naar de gendarmerie geweest (het dorp ligt zo een km of 3 van de baai), waar we op 15 minuten terug buiten waren: 1 blad invullen en paspoorten afgeven waren goed om onze boot 1,5 jaar hier te laten, en wijzelf zo lang we willen (maar we mogen hier niet werken) kost: 0 Xpf (frans polynesian franc 100xpf =0,8€), een verademing na de dure papperasserie van Panama en Ecuador. Maar voor de rest is alles hier wel duur, vb 339xpf voor 6 kiri kaasjes. Enfin, dat wisten we op voorhand, en gelukkig is er hier veel meer keus dan in Ecuador. Maar pas in Tahiti wacht ons een echte Carrefour, nu moeten we het nog stellen met de profi’s. Het was trouwens tijd dat we er waren: de eieren, koffie, aardappelen, wc papier, afwasmiddel, boter, koekjes waren op…
Gelukkig dat we in de winkel onze cc konden gebruiken, want we hebben nog geen geld kunnen afhalen bij de atm, onze 2 kaarten gaven een fout, vandaag proberen we opnieuw bij een andere atm, en met onze andere kaarten als backup.
Ook was het de eerste keer dat ik een tweede anker moest gebruiken om onze draaicirkel te beperken: met flipper varen we achter de boot en gooien een anker met een korte ketting en een lang touw uit, die we dan achteraan de boot vastmaken. Zo kunnen er meer boten in een kleine baai liggen. Het was mijn eerste keer dat ik dit stern anker techniek gebruikte, en ik zal het geweten hebben want eerst hield het anker niet want het bleek op een ijzeren plaat te liggen ipv in zand, en toen het wel goed vast lag in het ondiepe gedeelte van de baai (2m), is het touw deze morgen om 7 uur geknapt. Gans de nacht was alles vlot verlopen en gaf de iPad app’anker alarm’ aan dat we mooi bleven liggen op onze plaats, tot ik dus deze morgen een geluid hoorde alsof er een boomstam tegen de boot was gebotst, aan dek gekomen kon ik echter niets vinden, tot mijn oog viel op het einde ankertouw dat nog aan de boot haak bengelde. Dat was de oorzaak van het geluid! Dus ik snel in onze flipper, naar de boei die de plaats van ons anker aangaf, en het touw opgedoken. Terug aan elkaar geknoopt en we liggen weer vredig in de baai… Weer een ervaring rijker alhoewel ik nog niet zeker ben waarom het geknapt is, na overleg met mijn buren, een Deens koppel en een Nieuw Zeelander denk ik dat ik het touw te strak had gespannen. De boot moet blijkbaar een beetje kunnen bewegen. We zullen zien.
Internet is hier blijkbaar een ramp, we hebben nog niets gevonden waar we onze mail kunnen ophalen of een fotootje kunnen uploaden. Vandaag gaan we terug op zoek in het dorp.
Ok, we zijn net terug van het dorp, en het internet was nergens te vinden. Het zal tot in de tuamotos of de genootschapseilanden wachten worden vooraleer we een foto kunnen oploaden naar de blog, of onze emails lezen. (Enkel sanuk@decuypere.org kunnen we altijd via satteliet zelf downloaden)
Ook geld afhalen via onze gebruikelijke credit cards zal moeten wachten tot we internet connectie hebben en eens met de bank kunnen overleggen. Maar we trekken onze plan wel.
In grote lijnen ziet ons bezoekplan van de Markiezeneilanden er als volgt uit: eerst Puamau baai nog op HIva Oa, dan gaan we naar Fatu Hiva, daarna Tahuata, gevolgd door Ua Huka, Nuku Hiva en Ua Pou. Daarna, en dat is waarschijnlijk rond begin Juli vertrekken we naar de Tuamotos.
Maar vandaag en tot dinsdag zijn we dus in Hiva Oa, en we hebben het graf van Jaques Brel en Paul Gaugin bezocht op het lokale kerkhof. Beiden zijn hier gestorven (Respectievelijk in 1978 en 1903) en dat mochten we niet missen. Verder is hier in het dorp niet veel meer te zien, de natuur is heel groen, de bergen ruw en steil, de mensen nogal gesloten. Zoals reeds vermeld gaan we dinsdag morgen vroeg vetrekken naar de andere kant van het eiland, om de reuze tiki beelden te gaan bekijken. Dat zal misschien wat vechten tegen de wind worden, maar het zou de moeite moeten lonen.
Het weer is hier wisselvallig, vannacht en deze morgen was het aan het gieten, ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om de romp van de boot te kuisen, het was nodig want tijdens de overtocht hadden zich gooseneck barnacles (ganzenek mossels) aan de romp vastgehec5ht juist boven de waterlijn, en nu waren ze aan het groeien geslagen. Maar niet voor lang dus. Het water was warmer dan de regen, en met een plastieken steekmes en een stijve borstel heb ik ze van de romp kunnen verwijderen. Grappig, ze zien eruit als groene spermazotoieden, een klein zwart kopje met een lange groene staart. Maar wel hardnekkige kereltjes…
De ankerplaats in de baai is dan weer niet zo goed voor het hart, telkens we terugkomen van een wandeling naar het dorp vinden we dat we te dicht liggen bij een buur, deze avond rond 16:30 hebben we nog maar eens geherankerd en meer ketting gestoken. We vonden dat we te dicht bij onze Deense achterbuur lagen. Sindsdien zijn we continu bezig met inschatten van afstanden telkens als de wind draait. En nu het donker geworden is, is dit nog moeilijker. Hopelijk moeten we deze nacht niet in allerijl beginnen met heranker manouvres uit te voeren. Enfin, ik hou jullie op de hoogte.