Sunday, April 3rd, La Mitad del mundo. We arrived on the equator around 10.30 AM and hardly any tourist was there. It was cloudy but no rain. Zero degrees latitude is the line designating the Equator and divides the Earth into two equal hemispheres (north and south) as defined by Wikipedia. Gent latitude is 51.0543° N. I never used to care about latitude and longitude but now that we are sailing we have to record the position of the boat in our log book and so when we left Panama I could follow how we were slowly but surely creeping to the zero degrees latitude. I remember we crossed the equator at 4.19 AM (do not remember the day and I have the logbook not at hand)on my shift, the sea was flat as a lake and it was a little foggy, it was an eerie feeling and we were only crossing an imaginary line.
Low clouds over the surrounding mountains.0 latitude was first measured in 1736 on a geodesic mission to the equator. The mission was lead by the French (together with Spanish) who left in May 1735 and arrived in Ecuador in June 1736! They completed the measurements in 1739. They were real adventurers and incredible scientists.The method used to measure the circumference of the earth at the equator is triangulation. Triangulation is a surveying technique in which a region is divided into a series of triangles based on a line of known length so that accurate measurements of distances and directions may be made with trigonometry. If you ever wondered what cosinus and sinus were used for…
After enjoying the different pavillions we enjoyed the performance of some folk dances in traditional clothing.
Traditional folk dancing.
We had fun watching and listening to the Andean tunes.
Right next to the village are the headquarters of the UNASUR, Unión de Naciones Suramericanas, unifying 12 countries.Former Argentine President Néstor Kirchner was unanimously elected the first Secretary General of UNASUR for a two-year term.Stefan had to try one of these sweets, no ice-cream but a kind of marshmallowy substance.We visited also a small museum next to the village, Museo Solar Inti Nan, which is more exactly situated on the equator. We had fun and it was a perfect way to end our visit.
Although very touristy we really enjoyed our day at La Mitad del mundo !
Vandaag gaan we nog eens onze evenaarskruising overdoen. Omdat ik vorig keer op de boot aan het slapen was en we geen foto hebben van de gps uitlezing, gaan we per bus naar een randstadje, zo’n 20 km van Quito centrum waar ze er een heel toeristendorp rond gebouwd hebben.
Ons hotel geeft de zondag geen ontbijt, dus gaan we eerst in een ander hotel ontbijten. Daarna is het per express bus naar het busstation (2x 25 cents), waar we een andere bus nemen naar onze eindbestemming (2 x 40 cents).
Op straat ga je nooit verhongeren , Hier wordt versgeperst fruitsap verkocht
Er stonden geen wachtrijen aan de ingang, dus dit ging vlot en we kozen voor full attraction option (2 x 7,5 $). Alhoewel de ganse opzet voor honderd percent op toeristen in gericht, viel de sfeer en de beleving enorm mee. Misschien kwam dit ook omdat het niet regende.
Op de brede toegangslaan stonden er kleine paviljoentjes, elk geweid aan één thema. Zo zagen we een miniatuur van de stad Quito,
een paviljoen die la capilla del hombre aanprijsde (zie verslag gisteren),
paviljoen
portretvan kunstenaar
een paviljoen over Francia omdat Frankrijk de eerste en tweede opmetingen van de evenaar deed,
een planetarium en tenslotte de grote toren op de evenaar met vanbinnen nog een tentoonstelling over Ecuador.
Ook zagen we een aantal voorstellingen van Equadoriaanse dansen wat tot mijn verwondering zeer sterk aanleunde bij de Inka muziek en dansen zoals we die in Belgie kennen.
Your browser does not support the video tag.
In mitad del mondo waren opvallend veel Equadorianen, maar daarna gingen we ernaast naar een andere tentoonstelling over de evenaar, en daar waren alleen buitenlanders. Het was er echter niet minder leuk om. We zagen hoe koppensnellers koppen verkleinen, een paar exibities over de inheemse indianen, en de echte evenaar, volgens de gps (die van de Mitad del mondo zaten er een 300 m naast)
Dans door gemaskerde man
Een angstaanjagend masker
Foto pose voor de dans begint
authentiek geweven figuren, zonder patronen gemaakt
Ook is Quito de vestigingsplaats van de UnaSur, een organisatie gelijkaardig aan de EEG, maar dan voor zuid-Amerikaanse Naties. Het hoofdgebouw heeft zicht over het midden van de wereld…
De eerste voorzitter van de unie van de zuid amerikaanse naties
De leden van Unasur, 12 zuid amerikaanse lidstaten
selfie van een reflecterende onderkant van het gebouw
het indrukwekkende hoofdkwartier van UnaSur
Namaak ijsje, een soort van schuim. Was wel lekker.
Friday, April 1, 2016, we took the bus in Bahia de Caraquez at 8 AM in the morning, packed with a minimum of clothes but hopefully sufficient for the 2-3 weeks we will be away in the different climates of Ecuador and Peru. I do not like packing suitcases with this limitation…The bus ride of 9 hours was uneventfull and I slept a good part of the way. When we were getting closer to Quito it started to rain, when we arrived in Quito it was pouring water, cold and dark ! Oh well, hopefully for not too long. We managed to find a bus going in the direction of our hotel (25 cents) and only had to walk a couple blocks. After we asked several times we found it ! Strange, the doors were closed and it was only 7 PM. We knocked loud on the door and sure enough somebody came and opened the door. It was the entrance of a store, restaurant and the Bed and Breakfast was in the back. We were disappointed by the size of the room and two separate beds and the bathroom was down the hall…But, it is only for sleeping (says Stefan) so no complaints 🙂
Saturday, April 2, 2016, we got up early and had a vegatarian breakfast and immediately left for a visti of Quito historic centre. It was cloudy but it did not rain. They told us the mornings were usually dry ! It is the rainy season till May and apparently because of El Nino it rains more than normal. Temperatures are only around 17-18 degrees celsius which is much colder than we are used to ! When we got to Quito there were even some blue patches in the sky. The historic center of Quito is a UNESCO world heritage site.
Basilica del voto NacionalThe garden inside the San Francisco abbey.The church of San Francisco was built in 1550.The garden in San Francisco Abbey. Pope Franciscus visited Quito in July of 2015.Santa Domingo IglesiaEl RondaPlaza San Franciscochurch of San FranciscoView of the cathedral of Quito. Construction started in 1562 and completed in 1806!Flag of Ecuador at the Grand Plaza. The president of Ecuador, Rafael Correa is married to a Belgian whom he met at the catholic university of Leuven (UCL) where he studied Economics. He is president since 2006.Strawberry pie on the Grand Plaza. Ecuadorians are small and like lots of sweets.Iglesia de la Compania is a Jesuit church built in 1605 in baroque style and completed in 1765. You are not allowed to take pictures inside.La Compania church in Quito. Picture taken from the internet. The church is heavily decorated with leaf gold and gilded plaster and a perfect example of Spanish baroque.
We ended our visit of Quito in the pouring rain but decided to go to La Capilla de l’Hombre (the chapel of man) from a famous Ecuadorian painter, Oswaldo Guayasamin, in one of the suburbs of Quito, Bellavista. I had never heard of the artist but I really liked his art. Today in El Mitad del Mundo there was a small pavillion dedicated to him with some more artwork, more of this in my blog tomorrow.
Self portrait.El Condor y el Toro is one of the most famous works of Guayasamin. It is a ritual fight in which a condor is tied to a bull’s neck. If the condor wins the fight it means good fortune for the coming year (harvest). This ritual is apparently still done in Peru but not till the condor dies.Guayasamin saw injustice in the world and fought against it through his art. As an indigenous Ecuadorian from a modest family he experienced injustice himself. You can find more pictures of his art on the internet.
It was a perfect ending of the day, unfortunately in the pouring rain. Happy to arrive back in our little hotel room :-).
We zijn in een klein hostelletje in Quito ingechecked (Sakti) op aanraden van 2 cruisers die we in Bahia de Caraquez tegenkwamen, maar het is ons wat te klein. De kamer is net groot genoeg voor twee individuele bedjes (!), een klein kastje en een klein tafeltje. Onze prive badkamer is op de gang.. Dus zijn we niet geneigd hier veel tijd in te spenderen. Het ontbijt is vegetarisch (dat wisten we op voorhand) maar stelt niets voor, ondanks de lovende woorden en aanbevelingen van de cruisers. Moet ik hieruit afleiden dat de meeste cruisers niet veel gewoon zijn?
(Hieronder volgt een experiment, het kan zijn dat dit wat tijd vraagt om te laden. Laten jullie me weten als dit niet werkt?)
This slideshow requires JavaScript.
Enfin, we waren reeds om 9:00 uur te voet onderweg naar de oude stadskern van Quito. Na een korte wandeling kwamen we voorbij de oudste sterrenwacht van Zuid-America, en daarna een hele resem kathedralen/kerken/kloosters die op weg naar of in de oude stadskern liggen. Helaas was de hemel vandaag sterk bewolkt en hing er regen in de lucht. Vanaf de middag was het zover en moesten we in regenponcho rondwandelen, wat de stad minder aangenaam maakte om te bezoeken. Toch hebben we de vele straatjes doorlopen, en een mooi bezoek gebracht aan de voornaamste bezienswaardigheden. Wel bizar dat het heel hoog aangeschreven Musea National de Cultura gesloten was voor renovatie, zonder uitzicht op een heropening of een alternatieve tentoonstellings plaats. Maar als meevaller bij het zoeken naar de ingang van het museum kwamen we wel een traditionele dansschool tegen waar net een demonstratie van de nieuwe lichting aan de gang was.
This slideshow requires JavaScript.
Tegen 16:00 uur hebben we dan tenslotte nog een taxi genomen naar La Capilla del Hombre (de kapel van de man), een modern project van de nabestaanden van Equadoriaanse grote kunstenaar Guayasamin. Het nieuwe moderne gebouw huisde een geslaagde sobere expositie van indrukwekkende, zij het meestal naargeestige, schilderijen. Jammer was wel dat het gebouw, (ontworpen door zijn neef), regenwater binnenliet dat het een lieve lust was. De toezichtploeg moest dwijlen als bijbaan…
Al en al een geslaagde dag, alleen jammer van de vele regen.
Sanuk 2014-2018 travel stories 